Αρχική / Άρθρα / A Detroit Become Human review, περίπου

A Detroit Become Human review, περίπου

Αρκετά υποψιασμένος πως πρόκειται για άλλο ένα διαμάντι από την Quantic Dream, αφού είναι το στούντιο που μας έδωσε τα Heavy Rain και Beyond: Two Souls, ξεκίνησα να ξεδιπλώνω την περιπέτεια του Detroit Become Human. Πιστεύω όμως πως πρέπει να αφήσουμε τους προλόγους και να μπούμε στο ψητό. Τι λέτε;

Το σενάριο του παιχνιδιού ξεκινάει στο όχι μακρινό μέλλον. Εν έτη 2038 στο Detroit, μπορεί να μην έχουν κυκλοφορήσει ακόμα τα αμάξια που πετάνε, όμως η CyberLife έχει δημιουργήσει τα Ανδροϊδή, τα οποία έχουν προγραμματιστεί για να υπηρετούν και να κάνουν όλες τις δύσκολες δουλειές για τους ανθρώπους. Κάτι σαν δούλους της σύγχρονης εποχής. Και εκεί ξεκινάει η ιστορία μας, μέσα από τα μάτια τριών ανδροϊδών, της Kara, του Markus και του Connor.

Όπως και στους προηγούμενους τίτλους της Quantic Dream, έτσι και εδώ η ροή της ιστορίας εξελίσσεται μέσα από τις αποφάσεις που διαλέγετε να πάρουν οι τρεις πρωταγωνιστές, οι οποίοι για τους δικούς τους λόγους προσπαθούν να βρουν τη λύση. Η Kara είναι μια οικιακή βοηθός, ο Connor σχεδιάστηκε για να βοηθάει την αστυνομία στην εξιχνίαση υποθέσεων, σαν τον Ταξίαρχο Θεοχάρη ένα πράγμα και ο Markus βοηθάει ανθρώπους που δεν μπορούν να αυτοεξυπηρετηθούν.

Το gameplay του παιχνιδιού είναι απλό (ευτυχώς για μας), καθώς το περισσότερο κομμάτι της ιστορίας, εξελίσσεται παίρνοντας αποφάσεις, ώστε να προχωρήσει η ροή, αλλά και σε όσες φορές χρειάστηκε να γίνει πιο action, υπήρχαν κάποια κουμπιά στην οθόνη, τα οποία έπρεπε να πατήσετε. Εκτός από αυτά, υπάρχει και μια λειτουργία την οποία ελέγχετε με το R2. Πατώντας το κουμπί, λοιπόν, οι χαρακτήρες έχουν τη δυνατότητα να παγώνουν το χρόνο και να κάνουν focus σε πράγματα και στοιχεία που δεν είναι ορατά σε άλλους. Επίσης, τελειώνοντας κάθε κεφάλαιο, υπάρχει ένα διάγραμμα, όπου υπάρχουν συγκεντρωμένες όλες οι αποφάσεις που πήρατε, αλλά και τα παρακλάδια που θα μπορούσατε να πάρετε, σε διαφορετικές αποφάσεις.

Τα γραφικά είναι στα συν του παιχνιδιού, καθώς τόσο οι χαρακτήρες, όσο και το περιβάλλον, έχει σχεδιαστεί με λεπτομέρεια και ρεαλισμό. Πολλές φορές είχα την αίσθηση πως δεν παίζω παιχνίδι, αλλά συμμετέχω σε ταινία. Όσον αφορά τη μουσική επένδυση του παιχνιδιού, η δουλεία που έχει γίνει είναι καταπληκτική, ενώ σε κάθε περίσταση η μουσική αλλάζει.

Ολοκληρώνοντας αυτό το review, πιστεύω πως σε όσους αρέσουν αυτού του είδους παιχνίδια, θα πρέπει να βάλουν στη συλλογή τους το Detroit Become Human. Αλλά και σε όσους δεν είναι σίγουροι, τους το προτείνω ανεπιφύλακτα, καθώς πρόκειται για μια απίστευτη ιστορία, ντυμένη με ρεαλιστικά γραφικά και όμορφη μουσική.

9/10

Σχόλια

Σχετικά Μάκης Καλόστος

Κολλημένος με το Playstation από το 1996, όπου και μου το έφεραν οι γονείς μου ως δώρο. Από τότε “καίγομαι” με όλες τις κονσόλες της Sony, χωρίς να αφήνω απ' έξω το PC. Αγαπημένα παιχνίδια είναι τα Pro, Uncharted, Assasin's Creed, Total War και Football Manager.

Δες επίσης

Καλώδια βίντεο: VGA-DVI-HDMI

Σίγουρα στη κατοχή σας έχετε ένα ή και παραπάνω από αυτά τα καλώδια και δεν …