Our Streamers



Τα 10 αγαπημένα μου soundtracks βιντεοπαιχνιδιών

Υπάρχουν πολλά πράγματα που μπορείς να λατρέψεις σε ένα βιντεοπαιχνίδι. Κάποιοι θα πουν ότι το βασικό τους κριτήριο είναι τα γραφικά. Άλλοι ίσως αναφερθούν στον βαθμό δυσκολίας που προσφέρουν. Μια ενδιαφέρουσα άποψη επίσης είναι πως ένα παιχνίδι είναι αγαπητό όταν προσφέρει κάποια μαθήματα ζωής. Φυσικά, δεν μπορώ να παρά να συμφωνήσω με όλους αυτούς τους λόγους. Όμως, για εμένα αυτά αποτελούν μόνο το μισό κομμάτι μιας gaming εμπειρίας. Το άλλο μισό, όπως ίσως έχετε ήδη καταλάβει από τον τίτλο, αφορά την μουσική υπόκρουση ή, για να το πω με απλά “ελληνικά”, το soundtrack ενός παιχνιδιού.

Η αλήθεια είναι πως παλιότερα το soundtrack δεν ήταν τόσο σημαντικό για εμένα ως κριτήριο. Η ενασχόληση μου με τα βιντεοπαιχνίδια σε βαθμό ανάλυσης ως μέσου όχι μόνο ψυχαγωγίας αλλά και ως μορφής τέχνης ξεκίνησε τα τελευταία 5-6 χρόνια. Πριν από αυτό, η άποψη μου ήταν πως όσο πιο όμορφα είναι τα γραφικά, τόσο πιο καλό θα είναι το παιχνίδι. Το σκέφτομαι τώρα και γελάω. Στα ψηφιακά και μη καταστήματα, υπάρχουν κρυμμένα διαμάντια τόσο σε AAA τίτλους όσο και σε indie προτάσεις, κάποιες από τις οποίες μπορείτε να διαβάσετε στην στήλη μας ‘Indie Διαμαντάκια’.

Ας μπούμε όμως στο ψητό. Όπως λοιπόν ήδη γνωρίζετε, σήμερα θα σας μιλήσω για τα 10 αγαπημένα μου soundtracks. Δεν θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας από το λιγότερο στο περισσότερο αγαπημένο, καθώς σε διαφορετικές στιγμές της ζωής μου ίσως να μου αρέσει κάποιο περισσότερο από κάποιο άλλο. Απλώς αυτά τα 10 που θα δείτε παρακάτω, κάθε φορά που τα ακούω με ανατριχιάζουν. Λοιπόν, ξεκινάμε;

Mortal Kombat Theme (Mortal Kombat)

Ας αρχίσουμε από τα πολύ βασικά. Με αυτό το track, δεν γίνεται να μην αρχίσεις να δίνεις μπουνιές και κλωτσιές στον αέρα. Ένα από τα καταλληλότερα soundtracks γι’ αυτό που θα επακολουθούσε, ενώ τα Fatalities μέχρι και σήμερα έχουν μια ξεχωριστή θέση στις gaming εμπειρίες όλων μας. GET OVER HERE!

Encounter (Metal Gear Solid)

Μια από τις πρώτες μου εμπειρίες με ένα χειριστήριο στα χέρια, τότε που δεν ήξερα Αγγλικά κι ό,τι έκανα στα βιντεοπαιχνίδια το έκανα είτε στην τύχη ή με την βοήθεια του μεγάλου μου αδερφού. Το Metal Gear Solid είναι ένα ανεπανάληπτο παιχνίδι, κι αυτό που μου έχει μείνει ακράδαντα στη μνήμη είναι η μουσική της καταδίωξης, η οποία ξεκινούσε με εκείνο το τρομακτικό θαυμαστικό πάνω από τα κεφάλια των φρουρών.

Short Change Hero (Borderlands 2)

Το Borderlands 2 είναι το πρώτο παιχνίδι της σειράς που έπαιξα ποτέ, τον πρώτο χρόνο που ήμουν φοιτητής. Το συγκεκριμένο τραγούδι βρίσκεται στους τίτλους αρχής, κι ύστερα έμαθα ότι και στους υπόλοιπους τίτλους της σειράς η εισαγωγή συνοδεύεται από ένα χαρακτηριστικό τραγούδι. Για εμένα όμως, αυτό είναι το καλύτερο.

Rules of Nature (Metal Gear Rising: Revengeance)

Ένα σχετικά υποτιμημένο παιχνίδι στο franchise του Metal Gear, το Revengeance έχει μια από τις πιο action-packed εισαγωγές σε παιχνίδια που έχω παίξει. Σας δίνεται ο έλεγχος του Raiden, του ninja-cyborg, ενώ στα πρώτα λεπτά του παιχνιδιού, έρχεστε αντιμέτωποι με ένα Metal Gear, κι όλα αυτά υπό την μουσική υπόκρουση του Rules of Nature. Τι καλύτερο;

The Song of the Dragonborn (The Elders Scrolls V: Skyrim)

Η αλήθεια είναι πως το The Elder Scrolls IV: Oblivion είναι ο τίτλος της σειράς με τον οποίο έχω ξοδέψει τις περισσότερες ώρες, όμως δεν μπορώ παρά να παραδεχτώ πως η επική μουσική υπόκρουση με την οποία μας συστήθηκε ο Dragonborn το μακρινό πλέον 2011, καταφέρνει μέχρι και αυτή τη στιγμή που γράφω αυτές τις προτάσεις να σηκώσει την τρίχα στο σβέρκο μου.

Maiden Astraea Theme (Demon’s Souls)

Την πρώτη φορά που άκουσα αυτό το soundtrack λέω οκ, σιγά. Την δεύτερη, το ίδιο. Ε, την τρίτη φορά που το άκουσα κι είχα πλέον ψαχτεί με το lore του παιχνιδιού και το τι ακριβώς πήγαινα να κάνω όσο έπαιζε αυτό το κομμάτι, είναι ένας από τους λόγους που τα παιχνίδια της FromSoftware είναι η μεγαλύτερη μου αγάπη μέχρι και σήμερα.

The Only Thing They Fear Is You (DOOM Eternal)

Το DOOM Eternal αλλά και το DOOM του 2016 είναι ίσως δύο από τα πιο τρανά παραδείγματα πως κάποια παιχνίδια, εάν δεν είχαν το soundtrack τους, οι κριτικές τους δεν θα ήταν τόσο καλές. Εδώ, ο τρελάκιας Mick Gordon, ο συνθέτης πίσω από τη μουσική των δύο παιχνιδιών, έχει καταφέρει να μεταφέρει σε μουσικές νότες τη σφαγή δαιμόνων. RIP AND TEAR.

The Hunter (Bloodborne)

Δεν γίνεται να κάνω μια τέτοια λίστα και να μην αναφέρω τουλάχιστον ένα από τα κομμάτια που απαρτίζουν το soundtrack του Bloodborne. Η γνώμη μου γι’αυτό είναι πως ούτε μια νότα δεν πηγαίνει χαμένη, κι εφόσον πρέπει να επιλέξω ένα από τα κομμάτια, θα επιλέξω εκείνο της αναμέτρησης με τον Father Gascoigne. Όπως και η μάχη καταλήγει να είναι θηριώδης, έτσι και το The Hunter ακολουθεί πιστά την εικόνα που βλέπουμε με μαεστρική ακρίβεια.

Anything You Need (Death Stranding)

Υπάρχει μια σκηνή στο Death Stranding, όπου μετά από μια δύσκολη αναμέτρηση με τα BT’s, ο Sam Porter Bridges φτάνει στην κορυφή ενός λόφους και βλέπει στον ορίζοντα τον προορισμό του, οπότε και θα πρέπει σιγά σιγά να καταρριχηθεί. Εκείνη την στιγμή, ξεκινάει το παρακάτω τραγούδι από τους Low Roar και ο τρόπος που αφαιρεί την ένταση από πάνω σου μετά τη μάχη, είναι μια ανεπανάληπτη εμπειρία που πρέπει όλοι να βιώσουν.

Soul of Cinder (Dark Souls 3)

Το Soul of Cinder είναι το τελικό boss για το Dark Souls 3 και το σημείο που κλείνει η ιστορία της τριλογίας. Η όλη μάχη είναι συγκλονιστική, καθώς συνειδητοποιούμε από το moveset πως ο αντίπαλος είναι ουσιαστικά εμείς, όλοι οι παίκτες που παίξαμε τα παιχνίδια κι ενώναμε ξανά και ξανά τον φαύλο κύκλο της φωτιάς. Το επικό μέρος όμως δεν είναι αυτό. Στο δεύτερο μέρος της μάχης, το moveset αλλάζει σε κάτι γνώριμο από το πρώτο παιχνίδι της τριλογίας. Πλέον μαχόμαστε ενάντια στον Gwyn, σε εκείνον που τα ξεκίνησε όλα. Πέρα από το moveset, το soundtrack της μάχης μαρτυρά αυτή την αλλαγή, με χρήση του χαρακτηριστικού πιάνο που συνόδευε τη μουσική του Gwyn. Μαγεία.

Όπως είπα και παραπάνω, αυτή η 10άδα δεν είναι αριθμημένη. Ο σκοπός μου μέσω αυτού του άρθρου είναι να σας δώσω να καταλάβετε πόσο σημαντική είναι η μουσική για ένα βιντεοπαιχνίδι. Αν μπείτε στον κόπο να εντρυφήσετε στα soundtrack των αγαπημένων σας παιχνιδιών, είμαι σίγουρος πως αυτό θα σας κάνει να τα αγαπήσετε ακόμη περισσότερο ή ακόμα και να βρείτε κρυφά νοήματα μέσα σε αυτά. Τα video games είναι τέχνη, αυτό που μένει είναι να την ανακαλύψουμε.

Σχόλια

About Κώστας Τσιώλης

Η σχέση μου με τα video games ξεκίνησε στην παιδική μου ηλικία, με την κονσόλα Sega Mega Drive και παιχνίδια όπως Contra, Virtua Fighter, Splatterhouse και Mortal Kombat. Έκτοτε, έχουν περάσει από τα χέρια μου χειριστήρια τόσο του Xbox όσο και του PlayStation, όμως η μεγάλη μου αγάπη πλέον είναι το PC Gaming. Τα βιντεοπαιχνίδια για εμένα είναι η τελειοποιημένη μορφή της ψυχαγωγίας, αλλά και ένα είδος τέχνης. Θεωρώ την τριλογία Dark Souls ως αγαπημένα μου παιχνίδια γιατί μου αρέσει να βασανίζομαι, αλλά και να ανταμείβομαι στο τέλος. Α, και είμαι και χημικός στον ελεύθερο μου χρόνο.

Check Also

Mario Strikers: Battle League – Nintendo Switch Review

Ankara Mario, Ankara Mario, Ankara Mario, goal goal goal goal goal goal goal! Οι περισσότεροι …